معرفی زیباترین دریاچه های ایران

معرفی زیباترین دریاچه های ایران

سالها قبل، از زماني كه كل كره زمين را آب فرا گرفته بود سهم ايران از آن همه آب، داشتن بزرگترين درياچه جهان و دومين درياچه شور جهان شد. امكانات گردشگري در كنار درياچه‌هاي ايران، آنها را به جاذبه‌هاي گردشگري پررونقي تبديل كرده است. بسیاری از درياچه‌های ايران معروف هستند و نيازي به معرفي ندارند و برخي نيز گردشگران كمتري دارند و برخي ديگر نيز خشك شده‌اند و كويرند!

در زیر برخی از معروف ترین و زیباترین دریاچه های ایران معرفی شده است. چرا که با گرم شدن هوا یکی از بهترین انتخاب گردشگران دریاچه ها می باشد.

۱٫ دریاچه خزر

درياچه مازندران، بزرگترين درياچه جهان كه بين ايران و جمهوري‌هاي استقلال يافته شوروي مشترك است و آنقدر بزرگ است كه آن را دريا مي‌نامند. از نظر زمین شناسی، پوسته زمین زیر دریای خزر پوسته اقیانوسی محسوب می شود، بنابراین می توان گفت خزر، اقیانوسی محصور در میان خشکی هاست. این دریاچه دارای تنوع زیستی متمایزی است و حدود ۱۰۰ گونه ماهی در آن زندگی می کنند که ماهیان خاویاری مهم ترین آنها هستند.

khazar

۲٫ دریاچه ارومیه

درياچه اروميه دومين درياچه شور جهان در شمال غربی کشور ایران است. طبق تقسیمات کشوری ایران، این دریاچه میان دو استان آذربایجان غربی و استان آذربایجان شرقی قرار گرفته است. مساحت این دریاچه در تابستان ۲۰۱۵ در حدود شش هزار کیلومتر مربع بود که در ردیف ۲۵امین دریاچه بزرگ دنیا از نظر مساحت قرار می‌گیرد. دریاچهٔ ارومیه، بزرگ‌ترین دریاچهٔ داخلی ایران و دومین دریاچهٔ بزرگ آب‌شور دنیا است. آب این دریاچه بسیار شور بوده و بیشتر از رودخانه‌های زرینه‌رود، سیمینه‌رود، تلخه رود، گادر، باراندوز، شهرچای، نازلو و زولا تغذیه می‌شود.

«دریاچه ارومیه» بزرگ ترین و شورترین دریاچه دائمی ایران و یکی از دریاچه های فوق اشباع از نمک در دنیاست. میزان نمک محلول در آب دریاچه دو برابر اقیانوس هاست. این دریاچه از اواسط دهه ۱۳۸۰ شروع به خشک شدن کرد و امروز در خطر خشک شدن کامل قرار دارد.

oroomie

۳٫ دریاچه گهر

گهر واقع در لرستان شامل ۲ بخش به نام‌های گهر بزرگ (کله گهر) و گهر کوچک (کره گهر) می‌باشد. دریاچه گهر بزرگ حدود ۱۷۰۰ متر درازا و ۴۰۰ تا ۸۰۰ متر پهنا و ۴ تا ۲۸ متر ژرفا دارد. ساحل این دریاچه به جز قسمت مدخل دریاچه (ضلع غربی) و قسمت مقابل‌اش (ضلع شرقی) که ساحلی ماسه‌ای دارد و برای شنا مناسب است در سایر نقاط دارای ساحلی صخره‌ای است که برای شنا مناسب نیست.

در قسمت پایین دریاچه، جنگلی انبوه وجود دارد که در شرف نابودی است. در قسمت بالای آن نیز جنگلی انبوه وجود دارد که این جنگل هم در معرض خطر نابودی است. از قسمت بالا، جوی آبی به دریاچه می‌ریزد که ادامه آن به دریاچه‌ای دیگر منتهی می‌شود. با حدود ۴۰ دقیقه پیاده‌روی می‌شود به این دریاچه (گهر دوم یا گهر پایین) رسید. عمق آن کم است و ماهیان کف دریاچه را با کمی دقت می‌شود به خوبی دید.

جریان ورودی آب دریاچه ۱۰ فوت مکعب بر ثانیه و جریان خروجی آن حدود ۲۰ فوت مکعب بر ثانیه می‌باشد. علت افزایش حجم آب خروجی دریاچه وجود چشمه‌های در قسمت تحتانی آن است. آب اصلی تأمین کننده دریاچه از طریق رودخانه ورودی آن یعنی رودخانه تاپله است که دارای آبی بسیار خنک و رنگی شفاف و بلورین با بستری مملو از سنگریزه یا قلوه سنگ است که بدون افت و با کمی شتاب وارد دریاچه کوچک می‌شود و پس از طی مسافتی کوتاه وارد دریاچه گهر می‌شود.

ماه‌های تیر و مرداد بهترین زمان سفر به این دریاچه‌است؛ و در اواخر اردیبهشت و خرداد تمامی مسیر پوشیده از شقایق‌های رنگی و لاله واژگون است. منطقه حفاظت شده اشترانکوه واقع شده‌است که علاوه بر دریاچه جاذبه‌های طبیعی بی نظیری که دارد دارای قلل بالای ۴۰۰۰ متر است.

«دریاچه گهر» دریاچه ای کوهستانی است که در منطقه حفاظت شده اشتران کوه قرار دارد. این دریاچه در اصل دو دریاچه مجزا به نام گهر بالا و گهر پایین است که حدود ۱۰۰ متر از هم فاصله دارند. سواحل شرقی و غربی دریاچه، ماسه ای و مناسب شنا هستند. در قسمت پایین دریاچه، جنگلی انبوه وجود دارد که در شرف نابودی است.

lorestan

۴٫ دریاچه زریوار

تالاب آب شیرین زریبار یا زریوار (به کردی:Zrêbar, Zrêwar) در فاصله ۳ کیلومتری غرب شهر مریوان، در استان کردستان و از مکان‌های دیدنی و گردشگری این استان است. آب تالاب شیرین است و از تعدادی چشمهٔ کف‌جوش و بارش تأمین می‌شود. در بیشتر زمستان‌ها سطح دریاچه کاملاً یخ می‌بندد. این تالاب در طول جغرافیایی ′۸°۴۶ و عرض جغرافیایی ′۳۲°۳۵ و ارتفاع ۱۲۸۵ متری از سطح دریا واقع گردیده‌است. طول دریاچه زریبار حدود ۵ کیلومتر و عرض آن حدود ۱٫۶ کیلومتر است. وسعت تالاب به دلیل تغییرات حجم آبی در فصول مختلف متغیر و حداکثر عمق آن ۵/۵ متر است.

این تالاب بزرگ‌ترین و زیباترین دریاچهٔ آب شیرین باختر ایران و یکی از منحصربه‌فردترین دریاچه‌های آب شیرین در جهان بشمار می‌رود و کلیه شرایط جامع یک تالاب بین‌المللی را داراست و حتی مواردی از رفتار و عملکرد برخی از موجودات مشاهده می‌گردد که تاکنون مطالعه و یا اعلام نشده‌است که نیاز به بررسی بیشتر را می‌طلبد.

حجم تقریبی آب تالاب حدود ۳۰ میلیون متر مکعب برآورد شده‌است. محیط تالاب حدود ۲۲، ۵کیلومتر و میزان متوسط بارندگی ۷۸۶ میلی‌متر در سال است. رطوبت نسبی برابر ۴/۵۸ درصد و متوسط تبخیر سالیانه معادل ۱۹۰۰ میلی‌متر گزارش شده‌است.

این دریاچه به باور مردم محلی دریاچه‌ای افسانه‌ای و سرشار از رازها و داستان‌هاست. افسانه‌ای بودن دریاچه را به خودجوش بودن آن نسبت می‌دهند و با آن‌که آب آن از هیچ رودخانه‌ای فراهم نمی‌شود اما سده‌هاست که همچنان آینه‌سار آسمان آبی و ابرهایش است.

این دریاچه ۱۰۲اُمین اثر طبیعی است که توسط سازمان میراث فرهنگی در ۲۰ بهمن ۱۳۸۹ در فهرست میراث طبیعی ایران قرار گرفت. دریاچه آب شیرین «زریوار» در فاصله سه کیلومتری غرب شهر مریوان قرار دارد. درباره این دریاچه افسانه های متعددی وجود دارد که مشهورترین آنها حکایت از وجود شهری مدفون زیر آب های دریاچه دارد. در این دریاچه ماهی هایی چون سیاه ماهی خالدار و عروس ماهی و همچنین ۳۱ گونه پرنده بومی و مهاجر زندگی می کنند.

zarivar

۵٫ دریاچه جازموریان

باتلاق جازْموریان، یا جَزْموریان، حوضه‌ای آبریز و دریاچه‌ای به همین نام در جنوب شرقی ایران درجنوب کوه شاهسواران کرمان واقع شده‌است. حوضهٔ آبریز جازموریان با وسعت ۶۹ هزار و۶۰۰ کیلومتر مربع، از لحاظ تقسیم‌بندی بخشی از حوضهٔ مسدود میانی ایران به شمار می‌آید. نیمهٔ باختری این حوضه به وسعت ۳۵۶۰۰ کیلومتر مربع در استان کرمان، و نیمهٔ خاوری آن به وسعت ۰۰۰‘۳۴ کیلومتر مربع در استان سیستان و بلوچستان جای دارد.

دشت های حاصلخیز جیرفت، فاریاب و رودبار جنوب در استان کرمان، و دشتهای ایرانشهر، بمپور، سردگان، دلگان، سرتختی و اسپکه در استان سیستان و بلوچستان در محدودهٔ این حوضهٔ آبریز واقع‌اند. بعضی از این دشتها مانند دشت جیرفت و رودبار از مساعدترین نقاط فلات ایران برای کشت گیاهان گرمسیری به شمار می‌آیند. حوضهٔ آبریز جازموریان از شمال توسط کوه‌های لاله‌زار، جبال بارز و کوه شهسواران از حوضهٔ آبریز کویر لوت، و از جنوب توسط رشته کوه‌های زاگرس (کوه‌های بشاگرد) از حوضهٔ آبریز دریای عمان و خلیج فارس جدا می‌شود.

حدود ۱۶۰‘۳۴ کیلومتر مربع از اراضی این حوضه را مناطق کوهستانی، و حدود ۴۰۰‘۳۲ کیلومتر مربع آن را دشتها و کوهپایه‌ها، و حدود ۰۰۰‘۳ کیلومتر مربع باقی‌مانده را باتلاقها و شوره‌زارها تشکیل می‌دهد. به سبب فقدان پوشش گیاهی مناسب در اراضی حوضه، به هنگام بارندگی سیلابهای شدیدی به راه می‌افتد که باعث می‌گردد تا آبهای حاصل از بارندگی کمتر در زمین نفوذ کند و از سوی دیگر فرسایش شدید خاک نیز زیانهای بسیاری به بار می‌آورد.

در اصطلاح محلی پوشش گیاهی را جاز می‌نامند و انبوهی و کثرت آن را موریان می‌گویند. به همین سبب، این ناحیه به «جازموریان» معروف شده است. دریاچه جازموریان در ۱۵۰ کیلومتری شرق ایرانشهر قرار دارد. وسعت این دریاچه در فصل های پرباران ۳۳۰۰ کیلومتر مربع است و به دلیل شرایط اقلیم ویژه در بیشتر مواقع سال بخش اعظم آن به کفه های نمکی و کفه های رسی تبدیل می شود. رود «بمپور» و «هلیل رود» مهم ترین رودهایی هستند که به این دریاچه می ریزند.

jazmooryan

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *